بيت « 1 » جامل عدوّك 74 « 2 » ما استطعت فإنّه * بالرّفق يطمع فى صلاح الفاسد چون « 3 » مقرّر است « 4 » كه اكثر افراد انسانى را نفوس ضعيف است و فطرت و روحانيّت قاصر و خفيف « 5 » و از افعال و احوال « 6 » و اعمال ايشان ناملايم بسيار به اظهار مىرسد و نفوس اشرار هم از ابناى روزگار بسيارند « 7 » كه به نقل اخبار خشم‌انگيز در صحبت ملوك « 8 » و سلاطين مبالغه و اصرار مىنمايند « 9 » و جهت « 10 » اغراض فاسد خود حكايات موحش تذكار « 11 » و تكرار كنند « 12 » ، اگر چنانچه « 13 » سلطان قادر ، به هر جزوى حكايتى در مقام انتقام درآيد و در اكثر واقعات « 14 » به مقتضاى « عظّموا اقداركم بالتّغافل » 75 به مساهله و صفح جميل درنگذرد « 15 » و از عيوب و خطاهاى بندگان « 16 » به عيب‌پوشى اغماض عين نكند ، مردمان را تحمّل مؤاخذه « 17 » بسيار نباشد و طبايع گناه‌كاران را به هر گناهى طاقت آزار نماند « 18 » . بيت « 19 » و ما السّطو فى كلّ الامور مذمّما * و لا العفو فى كلّ المواضع محبوب « 20 » و همچنين اگر سلطان قادر ، در حالت رغبت‌هاى نفس ، به هرگونه آرزو و مشتهيات و به ميلان طبيعت به اطوار لذّات و مرغوبات ، طريقهء وقار و سكون « 21 » به كار ندارد و به هر

--> ( 1 ) . م : شعر . ( 2 ) . س ، م : عبيدك . ( 3 ) . م : چرا كه . ( 4 ) . م : - است . ( 5 ) . م : - و روحانيّت قاصر و خفيف ، + ناقص است . ( 6 ) . م : - احوال . ( 7 ) . م : باشد . ( 8 ) . م : - صحبت ملوك ، + خدمت . ( 9 ) . س ، م : مىنمايد . ( 10 ) . م : چون . ( 11 ) . م : - تذكار . ( 12 ) . س : كند . ( 13 ) . م : - چنانچه . ( 14 ) . م : وقايع . ( 15 ) . م : بگذارند . ( 16 ) . م : + كه موجب فساد متعدّى نباشد . ( 17 ) . م : مؤاخذات . ( 18 ) . م : - طبايع گناه‌كاران . . . نماند ، + طبع‌ها را بىتحملى سلطان نفور و ضرر بسيار رساند . ( 19 ) . م : - بيت . ( 20 ) . م : - و ما السّطو . . . محبوب . ( 21 ) . م : - و همچنين اگر سلطان . . . وقار و سكون ، + اگر در حين رغبات به مشتهيات و ميل طبيعت به مرغوبات طريقه وقار و سكينه .